Paul Koeck is altijd een meester geweest in het ingenieus in elkaar vlechten van spannende plots. Dit thrillerelement is niet nieuw in zijn werk en zeker niet verwonderlijk voor iemand die ook scenario’s schrijft en weet hoe hij verschillende verhaalelementen naar het einde van het boek naadloos in elkaar moet doen vloeien. Niet anders is het in zijn recentste roman ‘Voorbijgangers’.

Over Hongaren en zigeuners

Het begint allemaal als een Hongaarse vrouw op een dag aan de deur van de herenhoeve  van Bruno aanklopt. Blijkbaar weet ze bepaalde dingen over het gebouw en is ze op zoek naar iets specifieks. Geïntrigeerd door haar verhaal laat hij zich overhalen om haar in huis te nemen niettegenstaande hij helemaal niet weet met wie hij te maken heeft. Onder druk van zijn vrouw Hilt begint hij zich vragen te stellen over de ware beweegredenen van de Hongaarse. Doorheen de roman passeert een resem mensen de revue, gaande van een groep zigeuners tot een notaris en oud personeel van de vroegere eigenaars. Zij vallen te pas en te onpas bij het echtpaar binnen met hun eigen verhaal. Deze ‘voorbijgangers’ voegen hun stukje aan de puzzel toe en leiden de lezer uiteindelijk naar de ontsluiering van het ‘geheim’ van de Wiesbeekhoeve.

Waar of niet waar?

Toevallig heeft Koeck zelf vijftien jaar in de Wiesbeekhoeve in Opstal-Buggenhout gewoond en is het hoofdpersonage druk bezig aan het script van een 26-delige tv-serie die gewijd is aan het werk van Gerard Walschap, een huzarenstukje dat de auteur inderdaad heeft volbracht. Fictie en realiteit lopen door elkaar. Wat is waar, wat is verzonnen? Het is hetzelfde dilemma voor de lezer als voor Bruno en Hilt die niet weten in welke mate ze de verhalen van de Hongaarse moeten geloven.

Een handige technniek

Dat het een hele tijd stil geweest is rond Paul Koeck is te verstaan: na zijn hersenbloeding in de zomer van 2003 met verlamming tot gevolg heeft het verschillende jaren van revalidatie geduurd vooraleer hij weer tot schrijven is gekomen. Dat hij het schrijven niet verleerd is, bewijst hij met ‘Voorbijgangers’ dat in dezelfde stijl is geschreven als zijn vorige romans.

De tweede Koeck

Daar waar Koeck in de eerste twintig jaar van zijn schrijversschap vooral bekend was als geëngageerd auteur, gooide hij dit etiket van zich af vanaf de jaren negentig. Vooral de laatste tien jaar bouwde hij zijn romans op zoals misdaadverhalen, de lezer zijn nieuwgierigheid constant aanzwengelend, met mondjesmaat informatie prijsgevend en verschillende verhaallijnen uitwerkend die naar het einde uiteindelijk samenkomen.

Het is een techniek die de lezer gedreven de bladzijden doet omdraaien, hem tevens verplichtend er zijn gedachten bij te houden want details kunnen van belang zijn voor een goed begrip van het verhaal. Spanning troef dus en perfect passend in deze tijd waarbij het beeld vaak de overhand haalt op het woord.

Koeck, Paul, Voorbijgangers, De Bezige Bij, 174 blz.

Wenst u meer te weten over het werk van Paul Koeck? In mijn monografie ‘Op zoek naar Paul Koeck’ vindt u een uitgebreid overzicht van zijn literaire werk met bespreking van al zijn romans en korte verhalen. In de loop van 2010 zal een  uitgebreide en herwerkte versie van de monografie op de markt gebracht worden, bijgewerkt tot zijn laatste roman.